İstanbul’da 8 Eylül 2009‘daki sel sırasında içinde bulundukları insan taşınması yasak servis minibüsünde boğulan 8 kadın işçi için açılan dava sonuçlandı. Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesindeki duruşmada firma sahibi Mehmet Cevdet Karahasanoğlu 5 yıl, İdare Müdürü Ferit Göncü 2 yıl 1 ay hapis cezası aldı. Sanıklardan servis şoförü Mehmet Oğur ise beraat etti. 

Yoğun yağmur ve sele rağmen yevmiyelerinin kesilmesi korkusuyla işe giden kadın işçilere servis minibüsü mezar oldu. Pameks Tekstil‘de çalışan Fikriye Özentürk, Güldane Çiftçi, Altun Yüksel, Bircan Karakaş, Nebahat Salkım, Nuriye Can, Naciye Karadeniz, Özlem Ünal sel sularında can verdiler. Usulen açılan davada bilirkişi asli fail olarak sel felaketini tespit ederken, patron ve müdürleri ise tali düzeyde kusurlu buldu. Sanıklar hakkında da 3 ila 15 yıl hapis cezası istendi. Mahkeme, daha önceki işçi katliamlarında olduğu gibi verdiği cezayı en alt sınırın da altında tuttu. Böylelikle her bir kadın işçinin canı 1 yıl bile etmedi!

Diri diri boğulmak, diri diri yanmak

Kadın işçinin kapitalizmdeki “kaderi”, amansızca sömürülmek, diri diri yanmak, diri diri boğulmak. 29 Aralık 2005‘te Bursa Özay Grup Tekstil‘de çıkan yangında da üzerlerine kapıların kilitli olduğu 5 kadın işçi can vermişti. Bu davada Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi fabrika sahibine 10 yıl hapis cezası vermış, sonra da bunu 182 bin TL para cezasına çevirmişti. Biri 15 yaşında olan ve sigortaları bulunmayan işçiler diri diri yanarken, fabrika ve makineler 4 milyon TL‘ye sigortalıydı!

Devrimci Proletarya